Al ongeveer 20 jaar werk ik elk jaar, 3 weken in Zuid Oost Azië. Mijn werk bestaat uit het opereren van mensen met staar, die door geld gebrek anders niet geopereerd zouden worden. Je ziet ze af en toe met een stok verbonden aan een familielid binnenkomen op de polikliniek. Ze zien alleen licht en donker en gaan na de operatie weer zelfstandig lopend de deur uit, dit geeft zo'n voldaan gevoel, dat je me eigenlijk er 's nachts voor mag wakker maken.
Het liefst zou ik na mijn pensionering dan ook meteen weer afreizen om daar weer te kunnen werken voor een langere tijd. Het geeft zo'n voldoening. Tevens leer je ervan en ben je dankbaar in een gesocialiseerd kapitalistisch land te wonen. Wij maken de mensen gelukkiger en zelfstandiger .Ook al spreek ik de taal niet goed, zij laten mij elke keer weer merken, al was het maar door het geven van een sinaasappel, hoe dankbaar en blij zij zijn.
Tegelijkertijd maak je ook, medisch gezien, afwijkingen mee die prima te behandelen zijn, maar door gebrek aan geld en mogelijkheden onbehandeld blijven, dat zijn echt moeilijke momenten. Maar met weinig kunnen wij daar toch heel veel doen. Ik hoop dan ook elk jaar te worden uitgezonden!
Nederlandse oogartsen streven naar structurele hulp. Lees verder >
"Doordat onze zoon Benny weer kan zien, heeft mijn hele gezin een betere... Lees verder >